: سلام من چند تا آدم با استعداد خیلی خیلی تنبل را می‌شناسم که خیلی دوست دارم به آن‌ها کمک کنم. با یکی از آن‌ها که صحبت می‌کردم، وقتی پرسیدم دستاوردت از تنبلی چیست؟ گفت اصلا این حرف‌ها را من نمی‌فهمم. نمی‌شود که بتوانم تنبل نباشم! من از تنبلی لذت می‌برم؛ تا وقتی لذت می‌برم، چطور تنبل نباشم؟! وقتی که لذت تنبلی خود را توصیف می‌کرد، فکر کردم فقط معجزه می‌تواند او را نجات دهد. الان سوالم این است که برای آدم‌های تنبل که مشکلشان ژنتیکی است، خداوند حتما در طبیعت راه نجاتی قرار داده، مگه نه؟ چطور می‌شود آن راه را پیدا کرد؟ دیگران چه کاری از دستشان بر می‌آید؟ خیلی ممنونم. 📚 پاسخ : سلام علیکم من فکر می‌کنم تنبلی ژنتیک نداریم؛ تنبلی بیشتر یک فرهنگ است و راه مبارزه با این فرهنگ هم مبارزه با آن است؛ راه دیگری نداریم. راه مبارزه این است که در یک شیب ملایمی سعی کحد که با تنبلی خود مبارزه کند. اگر فرض کنیم ۱۰درصد تنبلی دارد؛ باید آن را به ۹درصد تبدیل کند. فقط و فقط تمرینی است و هیچ چیزی جز تمرین نیست. راه نجات هم همین است که آرام‌آرام خودمان را عادت بدهیم. ورزش، مسئله‌ای است که در بحث جسمی مطرح است؛ ورزش‌نکردن ما را تنبل می‌کند. ورزش را با یک شیب ملایم شروع کنید؛ از ورزش‌های کششی شروع کنید تا تعدیل ساعت خواب. به هر حال این مطلب بیشتر از اینکه اخلاقی و دینی باشد؛ یک مطلب جسمی و دنیایی است. باید به متخصصین این موضوع رجوع کرد و راهکارهای عملی و علمی را از آنان آموخت. 🆔 @rahpouanquestion