: سلام در سه کتاب آن سوی مرگ، سه دقیقه در قیامت و بازگشت تمام تجربه‌های مرگ یک ویژگی مشترکی داشتندو آن تجربه این بود که همه آن‌ها وقتی برگشتند بسیار مهربان، سخاوتمند و ... شدند. به عبارتی اگر آدم بدی بودند، خوب شدند و اگر آدم خوبی بودند، خوب‌تر شدند. این تعریفات از تجربیات بعد از مرگ چرا با این آیه قران همخوانی ندارد؟ «حَتّی إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلّی أَعْمَلُ صالِحًا فیما تَرَکْتُ کَلاّ إِنَّها کَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ»؛ آن‌ها همچنان به راه غلط خود ادامه می‌دهند تا زمانی که مرگ یکی از آنان فرا رسد، می‌گوید: پروردگار من! مرا بازگردانید؛ شاید در آنچه ترک کردم و کوتاهی نمودم، عمل صالحی انجام دهم! ولی به او می‌گویند: چنین نیست! این سخنی است که او به زبان می‌گوید و اگر بازگردد، کارش همچون گذشته است و پشت سر آنان برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند. یعنی در این آیات و آیات مشابه خداوند گفته است حتی اگر برگردند همان کارهای غلط گذشته را مجدد انجام می‌دهند گویا که خواب دیده‌اند که مرده‌اند. 📚 پاسخ : با سلام من مطالب این مدلی را الزاما حجت نمی‌دانم اما اگر چنین اتفاقاتی افتاده باشد، بحث سر برزخ و قیامت یا حالتی مثل کما رفتن طبیعتا متفاوت است. من فکر می‌کنم اگر مطالب این مدلی درست باشد، شخص در دوران زندگی‌اش یک صفت یا حُسنی داشته که خداوند برای اینکه هدایت شود به او این لطف را کرده است. به خیلی از ما هم بدون این قضایا یک لطف‌های این مدلی یا عبرت داده می‌شود. این موضوع را جزء الطاف همیشگی خدا در طول دنیا می‌دانم که برای همه هست اما متفاوت. 🆔 @rahpouanquestion