. 💠به وقتِ رَنج رنج‌ها و دردها و درنتيجه خستگى‌ها و وادادگى‌ها متعلق به لحظه‌هايى است كه انسان در خودش هدفى را انتخاب نمى‌كند... هرچه هدف عميق‌تر، بهتر و مطلوب‌تر باشد، در ما حركت، سرعت، شتاب و رشد بيشترى ايجاد مى‌كند.رشد ما وابسته به مقدار عظمت، عمق و گستردگى هدف و مطلوب ماست.... وقتى كه من، فقط مى‌خواهم تا گوشه اتاق بروم، حتّى احتياجى به پا ندارم؛ مى‌غلتم و پاهايم راكد مى‌مانند؛ امّا هنگامى كه سر خيابان كارى دارم، مجبورم از پاهايم استفاده كنم و هرچه مقصد دورتر باشد، مجبورم از ابزار و وسيله‌هاى بيشترى بهره بگيرم. وقتى مى‌خواهم سفرى به ماه داشته باشم، ديگر مجبورم سفينه‌هايى بسازم. هرچه انسان هدف بزرگتر، دورتر و عظيم‌ترى را انتخاب كند، كوشش بيشترى مى‌كند و از استعدادهايى كه همراهش گذاشته‌اند و پنهان است و به خواب رفته و راكد مانده است، بيشتر بهره مى‌گيرد و آنها را بارور مى‌كند و جهتى را برمى‌گزيند كه او را به مقصد برساند. برشی از کتاب 📚 عوامل رشد، رکود و انحطاط 🟢 بسمت خدا | @s_solouk