❤️ عزاداري حسيني (ع)، پلكان سلامت معنوي فرد و جامعه است چرا؟ زیرا: 🔸طائر خيال ما دائما در حال پرواز است، دل مشغولي داریم، هر لحظه به فكر چيزي هستیم. 🔹تخيلات و توهمات را چه چيزي هدايت مي كند؟ آرزوها، محبوبها،‌ ترس و نگرانیها 🔸همين تخيلات و تصورات منشا گرايشات و رفتارهاست و زندگي فردي و اجتماعي ما را تلخ یا شيرين مي كند. 🔹اگر خودمان اين نظام خيالی را مديريت نكنيم عوامل ناخوداگاه دروني و بيروني مديريت مي كنند. 🔸آنچه خيالات و تصورات ما را مديريت مي كند، نظام "اهم و احب" ماست يعني آنچه براي ما مهمترين و محبوبترين است. 🔹قبلا بيان شد كه شاخص سلامت معنوي اسلامی، مدیریت متعالی نظام "اهم و احب" یعنی ارتقاء جايگاه خدا و معصومين ع در بالاترين سطح ممكن در ذهن و دل و رفتار است. 🔸يكي از بركات توسل و عزاداري «با شور و شعور» حسيني، مديريت صحيح اين نظام خيالي در مسير سلامت معنوي يعني ابتدا مهم سازي و سپس اَهَم سازي خدا و امام حسين ع در زندگي فردي و اجتماعي است. 🔹كثرت ياد امام حسين ع (با شور و شعور) به شيوه هاي مختلف از جمله: خواندن زيارت عاشورا، تکرار صدگانه لعن و سلام، گريه و اندوه در مصائبش، شركت در عزاداريها و روضه ها، همه در ارتقاء سطح پيوند ذهن و دل با سيد الشهدا اثرگذارند و طائر خيال را به سوي روح متعالي حسيني پرواز مي دهند. 🔸افزون آنكه در سايه اين اتصال، الطاف خاص سيد الشهداء نصيب ما ميگردد و ما را در طي مسير سلامت معنوي ياري مي بخشد، چنانچه در پست قبلی از مرحوم عارف کامل، قاضی طباطبایی نقل شد: https://eitaa.com/sajedi_ir/4614 ❓چرا عزاداری کنیم؟ 🖌 ابوالفضل ساجدی 🔰 @Sajedi_ir