📌 | بلاتکلیفی ۴۰ ساله/ سرنوشت هزاران مالک در برزخ سوء مدیریتی و رانت/ دستور ویژه رهبری ۱۷ سال است که روی زمین مانده! 🔹 اواخر دهه ۶۰ ، زمانی که دولت، زمین‌های مناطق مرادآباد، فرحزاد، سوهانک و شمال شرق تهران را به تعاونی‌های مسکنِ کارمندان دولتی واگذار کرد، هزاران کارمند خدوم جهاد کشاورزی و سایر نهادهای دولتی با امید به خانه‌دار شدن، این زمین‌ها را خریداری و سند رسمی دریافت کردند، اما برخلاف تصور، آنچه قرار بود برایشان یک سرمایه‌گذاری مطمئن و سقفی بالای سر تلقی شود، در گذر سال‌ها به دلیل سوء مدیریت مسئولان مربوطه، به کابوسی بی‌پایان بدل گشت. 🔹 مردمی که تنها سقفی بالای سر میخواستند درگیر پیج و تاب سیستم اداری و قوانین جدید تصویب شده افتادند، به طوری که عملا حق مالکیت این افراد به زیر سؤال رفت، ابتدا شورای عالی معماری و شهرسازی ساخت‌وساز در ارتفاع بالای ۱۸۰۰ متر را ممنوع کرد، سپس سازمان محیط‌زیست و منابع طبیعی با استناد به حفظ فضای سبز، ساخت‌وساز در این مناطق را محدود نمود، شهرداری تهران نیز بر اساس اشکالاتی نظیر همین موارد که مطرح شد صدور مجوز را متوقف کرد، درحالی که عده ای با عدم رعایت همین موارد دست به ساخت و ساز زده و صاحب آپارتمان های سر به فلک کشیده ویلاهای لاکچری شدند، اما مردم عادی، بعد از ۴۰ سال، هنوز نه می‌توانند خانه بسازند، نه می‌توانند زمین‌هایشان را بفروشند و حتی نمی‌توانند از آن استفاده‌ای کنند، چه کسی پاسخگو است؟ هیچکس! 🔹 این درحالی است که مالکان، اسناد رسمی دولتی دارند، اما در شرایطی قرار گرفته‌اند که انگار این اراضی هیچ‌گاه متعلق به آن‌ها نبوده، این مسئله یکی از مسائل حائز اهمیت برای حقیر بوده و آن را این ایام در مجلس پیگیری میکنم، اعتراضات گسترده مردم حول چند محور اساسی است، مردم می‌گویند: ما سند داریم، اما نمی‌توانیم حتی یک کلبه بسازیم! برخی از مالکان طی سال‌ها فوت کرده‌اند، بدون اینکه بتوانند از زمین خود استفاده کنند، مردم می‌پرسند اگر قانون ساخت در ارتفاعات بالای ۱۸۰۰ متر ممنوع است، چرا برخی افراد خاص توانسته‌اند ویلاهای لوکس بسازند؟ آیا خون آن ها از ما رنگین تر بوده؟ چرا اکثریت مردم عادی اجازه هیچ‌گونه ساخت‌وساز ندارند، اما عده‌ای با رانت و فساد توانسته‌اند از موانع عبور کنند، اگر این قوانین بعدها تصویب شده، چرا حقوق مالکان قبلی نادیده گرفته شده؟ چرا اصلا زمین هارا فروخته‌اند آیا مردم باید چوب ندانم کاری و تغییر سیاست های مسئولان را بخورند؟ 🔹 رویکرد دولت نیز در مواجه با این مشکل، مورد توجه است، در ۸ سال مدیریت روحانی، عملا پرونده بایگانی و نسبت به این مسئله دولت بی‌تفاوت بوده است، در دولت شهید رئیسی، رئیس جمهور ورود و دستوراتی را صادر کرد اما متاسفانه با شهادت ایشان پرونده روی زمین ماند، در حال حاضر نیز پیشنهاداتی مطرح است که به جای زمین‌های اصلی، اراضی کم‌ارزش در مناطق دورافتاده مانند پرند و واصفجان به مالکان واگذار شود، که خود ظلمی آشکار است. 🔹 مالکان به شدت مخالف این امر هستند و می‌گویند: «این زمین‌ها حتی ارزش یک دهم اراضی اصلی را ندارد! و برنامه ای است تا همین زمین هارا هم از دست مردم دربیاورند، قوه قضاییه هم در اینجا مورد مطالبه است، بسیاری از مالکان شکایت کرده‌اند، اما روند بررسی این پرونده طولانی، پیچیده و با گذشت این همه سال بدون نتیجه قطعی مانده است. 🔹 این درحالیست که رهبری طی سال‌های گذشته دستور مستقیم برای حل این مشکل صادر کرده‌اند و تأکید داشته‌اند که نباید حق مالکان ضایع شود، همچنین، ایشان انتقاد شدیدی از تبعیض در اجرای قوانین داشته‌اند و گفته‌اند که «نباید برخی افراد با نفوذ بتوانند مجوز بگیرند، در حالی که مردم عادی محروم هستند.» 🔹 اما در عمل، نهادهای زیردست مانند شهرداری، وزارت راه و قوه قضاییه، دستور را جدی نگرفته‌اند و وضعیت همچنان بدون تغییر باقی مانده است، دولت، شهرداری، محیط‌زیست و قوه قضاییه هر کدام سیاست‌های متفاوتی دارند، گروهی از ذی‌نفعان نیز نمی‌خواهند مشکل حل شود، زیرا از بلاتکلیفی مردم سود می‌برند و دنبال تصاحب زمین های مردم هستند. 🔹 تمام مواردی که بیان شد مسائلی نیست که غیرقابل حل شدن باشد، عدم اعمال قوانین جدید برای مالکانی که قبل از تصویب قوانین صاحب زمین بوده‌اند، پرداخت غرامت نقدی واقعی نه دادن زمین‌های بی‌ارزش در نقاط دورافتاده و برخورد با فساد های صورت گرفته در صدور مجوزها از جمله مواردی‌ست که مسئولان باید آن را پیگیری کنند 🔹 این مسئله را به طور جد در مجلس پیگیری میکنیم از رئیس مجلس خواسته‌ایم نامه‌ای رسمی را به سران قوا ببرد، اما نیاز به پشتوانه و مطالبه مردمی داریم، دغدغه این خانواده ها مسئله ای نیست که بتوان راحت از کنار آن گذشت، تا گرفتن مصوبه شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا، از پای نمی‌نشینیم. ✍🏻 سید مرتضی محمودی ✔️ @sm_mahmoudi_ir