✍🏻 پاسخ آیت‌الله وفسی به ادعای «اگر زودتر آتش‌بس را می‌پذیرفتیم...» 🔥 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبارین تسلیم تسلیم در برابر دشمن حدّ یقف ندارد! تجربه تاریخ، آیینه‌ای است که حقیقت را برای اهل عبرت و بصیرت نشان می‌دهد؛ اما آنان که دل در گرو راحت‌طلبی و سازش دارند، از این آیینه می‌گریزند. متأسفانه امروز نیز همان نغمه‌های کهنه با الفاظی بزک‌شده تکرار می‌شود: اگر ده روز زودتر آتش‌بس را پذیرفته بودیم الان فلان شخصیت زنده بود و محل کذا بمباران نمی‌شد! میدانید معنای حقیقی این سخنان ذلیلانه چیست: «اگر زودتر تسلیم می‌شدیم، خسارت کمتر بود!» این سخن، نه از سر دلسوزی، بلکه ریشه در جهالت یا خیانت دارد. قرآن کریم این تفکر را روشن کرده است: «وَلَن تَرْضىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصارىٰ حَتّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ» دشمن هرگز به کمتر از تسلیم کامل راضی نمی‌شود. پس آنان که نسخه «کمی عقب‌نشینی» می‌پیچند، یا حقیقت را نفهمیده‌اند یا خود را به نفهمی زده‌اند. اگر قرار بود معیار، حفظ جان به هر قیمت باشد، چرا حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام در برابر یزید ایستاد؟ آیا نمی‌توانست با یک «توافق»، جان خود و خاندانش را حفظ کند؟ اما حقیقت این است که تسلیم، پایان ظلم نیست؛ آغاز آن است. خون‌های مقدس در کربلا فریاد زدند: ذلت تسلیم، مرگ تدریجی شرافت و نابودی امت است. قرآن می‌فرماید: «فَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ» سستی نکنید! اندوهگین نشوید! اگر ایمان دارید، شما برترید. امروز دوباره سران فتنه با شعار عقلانیت نسخه سازش می‌پیچند، ولی چگونه می‌توان با نسخه‌ی تسلیم، به این وعده الهی رسید؟ این منطق انحرافیِ واداده می‌گوید: اگر در برابر متجاوز کوتاه می‌آمدیم، جنگ نمی‌شد! اما قرآن پاسخ این خیال باطل را داده است: «وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ» به ظالمان تکیه نکنید که آتش شما را فرا خواهد گرفت. و این هشدار، تنها درباره دشمن خارجی نیست؛ هرگونه تسلیم در برابر مفسدان داخلی، فاسدان اخلاقی، هرزه‌گران علنی و مجرمان گستاخ نیز مصداق همین انحراف است. آنجا که به نام‌های «آزادی - امنیت ‐ مدارا» میدان به فساد و فحشا داده می‌شود تا مکشوفه‌های بی‌حیا و برهنگی در خیابان‌ها علنی جولان دهند. هر زمان و هر کجا که به بهانه «مدارا» حدود الهی تعطیل گردد، شیطان سلطه می‌یابد: «إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ» یعنی هر جا انسان به گناه میدان دهد، شیطان مسلط می‌شود. در نتیجه مجرم، طلبکار و ارزش‌ها متهم و امر به معروف و نهی از منکر تعطیل می‌شود، در حقیقت همان روحیه‌ی تسلیم در لباسی دیگر تکرار شده است. و چقدر جالب است که می‌بینیم این حضرات با سرعت یکدیگر را پیدا کرده و به وفاق می‌رسند!! قرآن کریم هشدار می‌دهد: «إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» کسانی که دوست دارند فساد و فحشا در جامعه رواج یابد، عذابی دردناک خواهند داشت. و نیز می‌فرماید: «كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ» یعنی واقعا برپا دارنده عدالت باشید! نه آن که در رسانه‌ها با شعار عدالت گوش فلک را کر کنید و در عمل مجرمان، علنی جولان دهند. نتیجه: نه توافق و صلح تحمیلی با جنایتکار نه سازش با مجرم، نه سکوت در برابر فساد و ظلم. به هر حال مشکل اینجاست که برخی، «هزینه مقاومت» را می‌بینند اما «هزینه تسلیم» را پنهان می‌کنند؛ چه در برابر دشمن خارجی، و چه در برابر انواع فسادهای داخلی. تسلیم، فقط یک عقب‌نشینی ساده نیست؛ یک سقوط در سراشیبی بی‌پایان است. امروز یک امتیاز به دشمن، فردا ده امتیاز به مفسد؛ و سرانجام از دست رفتن عزت، امنیت، عفاف و هویت. قرآن تکلیف همه مؤمنان را روشن کرده است: «وَأَعِدّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ» یعنی قدرت بیشتر و بازدارنده‌ای واقعی فراهم کنید تا دشمن (خارجی و داخلی) را بترسانید؛ و نیز با اجرای عدالت و حدود الهی، جرأت را از مفسدان داخلی بگیرید. آنان که امروز دم از صلح و در حقیقت تسلیم می‌زنند، همان‌هایی هستند که دیروز در برابر فساد داخلی سکوت کردند و امروز نیز در برابر دشمن خارجی، نسخه سازش می‌پیچند. این‌ها نه راه‌حل‌، نه دلسوزی؛ بلکه خودشان بخشی از اصل معضلات کشور هستند. البته ملت بیدار، فریب این حیله‌ها را نمی‌خورد. راه عزت، فقط مقاومت اسلامی است؛ و راه ذلت، تسلیم است – چه در برابر دشمن بیرونی، و چه در برابر فساد درونی. بله ایستادگی، هزینه دارد؛ اما ثمره‌اش اقتدار، امنیت و آسایش است. تسلیم، چندین برابر مقاومت، هزینه دارد و نتیجه‌اش نابودی به‌همراه ذلت است. «إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا» یاعلی ۲۸ تیر ۱۴۰۵ 🚩 نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

🔔 #نشر_حداکثری 🔥 پاسخ کوبنده حضرت آیت‌الله وفسی به پیام اخیر آذر منصوری، رییس جبهه اصلاحات: آن که بین حسین‌بن‌علی علیه‌السلام با یزید ملعون فرقی نگذارد و برای هردو گریه کند و بگوید هردو فرزند یک ملت هستند! و یا با افتخار بین حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام و هند جگرخوار - چون مادر هستند - تفاوت قائل نشده و بگوید هردو محترمند! چنین تفکر واداده و بزدلانه‌ای دیر یا زود، هزینه‌ی سنگینِ ذلت و غلبه اشرار در جامعه خویش را خواهد پرداخت. بسم الله القاصم الجبارین صلابت انقلابی امروز انقلاب اسلامی و جبهه مقاومت در منطقه، درگیر یک نبرد ترکیبی سرنوشت‌ساز است. روشن است که جنگ اراده‌ها و روایت‌ها، به‌مراتب پیچیده‌تر از میدان‌های نبرد قدیمی شده است، برخی افراد خبيث می‌کوشند با بزک‌کردن مفاهیم، حقیقت روشن «عدالت» را به حاشیه برانند و با القای قرائتی منفعل از دین، جامعه را در برابر ظلم و تعدی بی‌دفاع سازند. این همان قرائتی است که امام راحل از آن به «اسلام آمریکایی» تعبیر می‌فرمودند؛ اسلام رحمانی یا صورتی، یعنی بی‌خاصیت و تهی از قدرت دفاع از حق. اسلام عزیز، دین تعادل، اکمل و مرضی حضرت احدیت است؛ دینی که در اوج رحمت، قاطع‌ترین موضع را در برابر ظلم اتخاذ می‌کند. قرآن کریم با صراحت می‌فرماید: «وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ»؛ این نه دعوت به خشونت کور، بلکه اعلام یک حقیقت بنیادین است: جامعه بدون اجرای عدالت قاطع، به سمت هرج‌ومرج و تضییع حقوق مظلومان سوق پیدا می‌کند. تاریخ صدر اسلام نیز نشان می‌دهد که جامعه اسلامی، هرگز در برابر جریان‌های ضد امنیت و متعرض به حقوق مردم، منفعل نبوده است. اسلام ناب، در کنار دعوت به حق و گفت‌وگو و جدال احسن، همواره اقتدار مشروع را نیز برای صیانت از جامعه و مقابله با فساد و تعدی به رسمیت شناخته است. این اقتدار، نه در تقابل با انسانیت، بلکه در خدمت حفظ کرامت بشریت است. امروز نیز، در شرایطی که برخی جریان‌های معاند و خشونت‌طلب، فواحش و دواعش زن زندگی آزادی، امنیت و آرامش جامعه را هدف قرار می‌دهند و حتی از ابزارهای تروریستی برای پیشبرد اهداف خود بهره می‌گیرند، دفاع از امنیت عمومی و برخوردهای قانونی و قاطع با این عناصر خبيث، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت انکارناپذیر است. نمی‌توان از حقوق مردم سخن گفت اما بر تهدیدکنندگان امنیت و اخلاق چشم‌پوشی نمود. در این میان، نقش دستگاه قضایی در برقراری عدالت، نقشی تعیین‌کننده و حیاتی است. اقدامات قوه قضائیه در رسیدگی به جرائم شورشیان و جواسیس، مقابله با عناصر تروریستی و اخلالگران امنیت، و اجرای مجازات‌های قانونی خصوصاً اعدام این افراد پلشت، شایسته قدردانی است؛ چرا که این اقدامات، در نهایت به حفظ امنیت، ثبات و آرامش جامعه می‌انجامد و مانع از گسترش ناامنی و بی‌عدالتی می‌شود. بدیهی است که این مسیر، باید همواره با دقت، رعایت حقوق متهمان و اتکاء به ادله متقن طی شود؛ اما تردیدی نیست که تضعیف اصل قاطعیت در اجرای قانون، بزرگ‌ترین خدمت به جریان‌های برهم‌زننده امنیت و بزرگ‌ترین ظلم به مردم است. امروز، بیش از هر زمان دیگری باید مراقب بود که مفاهیم بلندی چون «رحمت»، «گفت‌وگو» و «مدارا»، به ابزاری برای خلع سلاح جبهه حق تبدیل نشوند. جامعه‌ای که میان مظلوم و ظالم، و میان حافظ امنیت و برهم‌زننده آن، مرز روشنی ترسیم نکند، یعنی بین حسین‌بن‌علی علیه‌السلام با یزید ملعون فرقی نگذارد و برای هردو گریه کند و بگوید هردو فرزند یک ملت هستند! و یا هردو مادر را محترم بداند یعنی با افتخار بین حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام و هند جگرخوار - چون مادر هستند - تفاوت قائل نشده و بگوید هردو محترمند! چنین تفکر واداده و بزدلانه‌ای دیر یا زود، هزینه‌ی سنگینِ ذلت و غلبه اشرار در جامعه خویش را خواهد پرداخت. کشورهای اسلامی، برای پیشرفت و تعالی، به وحدت، عقلانیت و در عین حال، صلابت در اجرای عدالت نیاز دارند. صلابتی که نه از سر خشم کور، بلکه از سر مسئولیت در قبال حق و عدالت شکل می‌گیرد. در برابر تعدی و ظلم خارجی و یا داخلی، سکوت و انفعال نه نشانه انسانیت، بلکه حماقت محض و یا خیانت مسلّم است و زمینه‌ساز گسترش بی‌عدالتی و تضییع حقوق مظلومان است. عدالت حقیقی، آن‌گاه معنا می‌یابد که جامعه خصوصاً نیروهای مسلح، دولت و قوه قضائیه در برابر متجاوز به مرزهای جغرافیایی یا شکستن مرزهای اخلاقی و حدود الهی، ایستاده و پاسخ قاطع، متناسب و قانونی دهند. «فَمَنِ اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ» یاعلی ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ 🚩 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

استاد آیت‌الله وفسی: قضاوت درباره کارآمدی یک دولت نه بر مبنای هیاهوی تبلیغاتی، ادعاهای چاپلوسانِ منتفع از قدرت، و شعارهای دروغ و فریبنده سخنگویانِ پرمدعاست / مردم بصیر، صداقت را از فریب، خدمت را از شعار و نمایش، تشخیص می‌دهند. 📣 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبارین کارآمدی قضاوت درباره کارآمدی یک دولت در نظام اسلامی، بایستی بر پایه معیارهای روشن، دقیق و قابل سنجش باشد؛ نه بر مبنای هیاهوی تبلیغاتی، ادعاهای چاپلوسانِ منتفع از قدرت، و شعارهای دروغ و فریبنده سخنگویانِ پرمدعا که گاه در تقابل با ارزش‌های الهی و ضد قوانین و یا ندیده گرفتن آن، حرکت می‌کنند. نخستین معیار، «تأمین معیشت و رفاه عمومی» است؛ چراکه قرآن کریم می‌فرماید: «لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ». برپایی عدالت، غایت بعثت انبیاست. دولتی که از تحقق عدالت اقتصادی، مهار تورم، کاهش فقر و تأمین امنیت معیشتی شديداً عاجز باشد، بی‌تردید از این هدف الهی فاصله گرفته است؛ و آنجا که بی‌کفایتی حاکم شود، تورم افسارگسیخته، شکاف طبقاتی و ثروتمندتر شدن خواص در کنار فقیرتر شدن عامه مردم، دلیل محکم و آشکار از ناکارآمدی است. دومین معیار، «امانت‌داری و کارآمدی در مدیریت» است. حضرت احدیت صریح فرمان می‌دهد: «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا». مسئولیت‌های حکومتی، امانت الهی‌اند؛ و سپردن امور به آشنایان در خانواده و حزب که ناتوانی و نالایقی آن‌ها ‌آشکار شده است، استمرار مدیریت‌های ضعیف، و تساهل در برابر فساد و بی‌نظمی، چیزی جز خیانت به این امانت الهی نیست. سومین معیار، «پاسخگویی و عدالت در اجرا» است. در سخنی حکیمانه آمده است: «الْمُلْکُ یَبْقَىٰ مَعَ الْکُفْرِ وَلَا یَبْقَىٰ مَعَ الظُّلْمِ». حکومت با ظلم پایدار نمی‌ماند. هرجا تبعیض، رانت و اجرای نابرابر قانون دیده شود، باید آن را زنگ خطر سقوط قطعی کارآمدی دانست. چهارمین و مهم‌ترین معیار در حکومت اسلامی، «تقویت فرهنگ دینی و معنوی» است. حکومت اسلامی تنها متولی نان نیست، بلکه پرچمدار ایمان و اخلاق است؛ چنان‌که حضرت حق تعالی می‌فرماید: «الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّکَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ». در عین حال، دستاوردهای برخاسته از ایمان و مجاهدت مردم و بخش‌های غیردولتی، نباید به پای دولت نوشته شود؛ همان‌گونه که در داوری منصفانه، باید موانع سنگینی چون تحریم‌ها، اختلالات و به‌ویژه جنگ تحمیلی را نیز از نظر دور نداشت. نهایت، مرجع ظاهری در کارآمدی این داوری، مردم مؤمن و انقلابی‌اند؛ همان مردمی که با بصیرت، صداقت را از فریب، خدمت را از شعار و نمایش، تشخیص می‌دهند. ملت آگاه، نه اسیر تبلیغات می‌شود و نه مرعوب قدرت؛ بلکه با تکیه بر ایمان و تجربه، کارنامه مسئولان را به‌دقت می‌سنجد و قضاوت نهایی خود را صادر می‌کند. دولت کارآمد، آن چنان که مشهود است آن دولتی است که هم عدالت و رفاه را در زندگی مردم محقق سازد! و هم بستر تعالی معنوی و اخلاقی جامعه را فراهم آورد! وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ یاعلی ۱۱ مرداد ۱۴۰۵ 🚩 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

استاد آیت‌الله وفسی: آیا این فاجعه اسفبار کشف حجاب و برهنگی محصول ندانم‌کاری است یا خیانت؟! / چرا در عرصه فرهنگ عمومی شاهد عقب‌نشینی دائمی - مانند بنی‌صدر در برابر صدام - در اجرای حدود الهی هستیم؟ 🔔 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبارین وزارت ارشاد! الَّذینَ إِن مَکَّنّاهُم فِی الأَرضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَروا بِالمَعروفِ وَ نَهَوا عَنِ المُنکَرِ در شرایطی که کشور با جنگی ترکیبی و چندلایه روبه‌روست، دیگر نمی‌توان میدان نبرد را به مرزهای جغرافیایی محدود دانست؛ این جنگ، ذهن، باور، سبک زندگی و هویت جامعه را هدف گرفته و «فرهنگ» نیز خط مقدم جبهه است. در چنین وضعیتی، هرگونه سستی یا وادادگی در این میدان نبرد، سایر میادین جنگ را نیز دچار آسیب می‌کند. بر اساس قانون، هدایت این جبهه در بخش دولتی بر عهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است؛ اما پرسش بنیادین اینجاست که این مسئولیت تا چه اندازه به‌درستی تحقق یافته است؟! قانون‌گذار وظایفی روشن برای این وزارتخانه تعیین کرده است: رشد فضائل اخلاقی بر پایه ایمان و تقوا، حفظ استقلال فرهنگی، مقابله با نفوذ فرهنگ بیگانه و گسترش فرهنگ و هنر اسلامی؛ این‌ها صرفاً شعار نیستند، بلکه تکالیف صریح حاکمیتی هستند که باید در جامعه تحقق یابند. بر این اساس، عفاف و حجاب به‌عنوان شاخص مهم فرهنگ دینی، نماد هویت ایرانی اسلامی است و نیازمند ارزیابی جدی است؛ زیرا فاصله نجومی موجود با معیارهای دینی و فرهنگی را نمی‌توان صرفاً ناشی از تحولات معمولی دانست، بلکه باید آن را حاصل تهاجم مستمر فرهنگی دشمن و ضعف شدید در سیاست‌گذاری، اجرا و نظارت فرهنگی ارزیابی کرد. این پرسش اساسی و تعیین‌کننده پیش روی همه مسئولان، کارگزاران و مردم قرار دارد: آیا صاحبان منصب و مردم باید تابع دین الهی باشند، یا این دین الهی است که باید تابع خواست و سلیقه مسئولان و جریان‌های اجرایی قرار گیرد؟! اگر معیار، دین و قانون برخاسته از آن است، پس هیچ مصلحت‌اندیشی نمی‌تواند جایگزین تکلیف الهی شود. قائد شهید امت قدس‌الله‌نفسه‌الزکیه با صراحت هشدار دادند: «کشف حجاب، حرام شرعی و حرام سیاسی است؛ خیلی از کسانی که کشف حجاب می‌کنند، توجه ندارند که چه کسی پشت این سیاستِ رفع حجاب و مبارزه با حجاب است. جاسوس‌های دشمن، دستگاه‌های جاسوسی دشمن، دنبال این قضیه هستند. اگر بدانند، حتماً نمی‌کنند.» این فرمایشات، نشان می‌دهد که مسئله حجاب صرفاً یک موضوع شخصی یا سلیقه‌ای نیست، بلکه به‌طور مستقیم با امنیت فرهنگی و حتی امنیت ملی و مقاومت اسلامی در منطقه گره خورده است. شهید آیت‌الله بهشتی: «زندگی انسان تاکنون بدون زور سامان پیدا نکرده... اجازه می‌دهید عین این مطلب را در رابطه با دزدها عمل کنیم؟! یعنی بگوییم: ای پاسدارها، پاسبان‌ها شب‌ها بروید در منزل بخوابید، ما با رادیو و تلویزیون دزدها را اقناع می‌کنیم که دیگر دزدی نکنند و قبل از اینکه اقناع کنیم، زور به کار نمی‌بریم؟! اجازه می‌دهید؟! چه فرقی می‌کند؟! این دزد مال است و خانمی که خودآرا است دزد سلامت اخلاق مردان است! هم اقناع و هم قدرت؛ مدیریت باید با هر دو باشد، یعنی اقناع بدون قدرت به درد نمی‌خورد.» این سخنان به‌روشنی نشان می‌دهد که اداره جامعه دینی، نیازمند هم‌زمانی جهاد تبیین و اجرای قاطع قانون است و غفلت از هر یک، موجب آسیب‌های جبران‌ناپذیر خواهد شد. با وجود تصریح قانون، تأکیدات رهبری و دیدگاه اندیشمندان انقلاب، این پرسش باقی است که چرا در عرصه فرهنگ عمومی شاهد عقب‌نشینی دائمی - مانند بنی‌صدر در برابر صدام - در اجرای حدود الهی هستیم و آیا این وضعیت با مأموریت‌های قانونی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر نهادها سازگار است؟! آیا این فاجعه اسفبار کشف حجاب و برهنگی محصول ندانم‌کاری است یا خیانت؟! خصوصاً با وجود حمایت عظیم مردمی در حضور شبانه در خیابان، تشییع خارق‌العاده رهبر شهید و راهپیمایی عظیم اربعین، دیگر هیچ عذری پذیرفته نیست. اگر این وزارتخانه مسئول «رشد فضائل اخلاقی»، «صیانت فرهنگی» و «مقابله با نفوذ فرهنگی بیگانه» است، باید آثار این مسئولیت در کف جامعه آشکار باشد، نه اینکه فاصله میان قانون و واقعیت روزبه‌روز افزایش یابد. به هر حال، همه‌ی ما در پیشگاه خداوند قهار و شدیدالعقاب به اندازه قدرت و توانایی، مسئول هستیم. إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ یاعلی ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ 🚩 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

حضرت آیت‌الله وفسی: ریشه فجایع فرهنگی در حضور قدرتمند جریان نفاق نهفته است./ هر جریان، تفکر، عمل یا سخنی که به عادی‌سازی گناه، تضعیف حیاء و غیرت ایمانی و خاموش کردن فریضه امر به معروف و نهی از منکر کمک کند، در مسیر شیاطین گام برداشته است. 📣 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبّارین سنگر فرهنگ امروز دشمن آمریکایی صهیونیستی در جنگ ترکیبی، پس از ناکامی در میدان‌ نظامی، امید دارد در جبهه اقتصاد و معیشت و علی‌الخصوص در نبرد فرهنگ دینی به واسطه منافقین، بهائیان، فواحش و دواعش بتواند به پیروزی دست یابد. جنگ فرهنگی، جنگ تغییر باورهاست؛ جنگ برای آن‌که ارزش‌های دینی و شرافتمندانه را به ضدّ ارزش‌ها بدل سازد؛ حیا را به فساد و فحشا، غیرت را به دیاثت، و معنویت و انسانیت را به ابتذال و پلشتی تبدیل کند. سنگر فرهنگ را دریابید؛ سکوت، وادادگی و عقب‌نشینی در برابر تهاجم فرهنگی جایز نیست. «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَادَىٰ» وضعیت مشهود در جبهه فرهنگ، به‌ویژه مسئله کشف حجاب و برهنگی، تضعیف حریم‌های اخلاقی و گسترش برخی مظاهر فرهنگ بیگانه، زنگ خطری جدی برای سلامت خانواده و جامعه است. خطر آنجاست که منکر به‌تدریج عادی شده و جامعه نسبت به قباحت شکستن مرزهای اخلاقی بی‌تفاوت گردد. ریشه این فجایع در حضور قدرتمند جریان نفاق نهفته است: «الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ ۚ يَأْمُرُونَ بِالْمُنكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ ۚ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» منافقان در طول تاریخ با شعار اصلاحات و با جابه‌جا کردن معروف و منکر، کوشیده‌اند ارزش‌ها را تضعیف و جامعه را از مسیر الهی منحرف کنند. آنان در لباس‌ها، عناوین و مناصب گوناگون نفوذ کرده، در تلاش هستند. هر جریان، تفکر، عمل و یا سخنی که به عادی‌سازی گناه، تضعیف حیا و غیرت ایمانی و خاموش کردن فریضه امر به معروف و نهی از منکر کمک کند، در مسیر شیاطین گام برداشته است. در نظام اسلامی، مسئولیت فرهنگ یک مأموریت الهی است، نه صرفاً یک جایگاه اداری. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، رسانه ملی و سایر نهادهای مسئول، موظف‌اند در خط مقدم این جبهه، به حفاظت، صیانت، ترویج و دفاع از ایمان، اخلاق و ارزش‌های اسلامی بپردازند. «الَّذینَ إِن مَکَّنّاهُم فِی الأَرضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا الزَّکاةَ وَأَمَروا بِالمَعروفِ وَنَهَوا عَنِ المُنکَرِ» قدرت در نگاه قرآن، امانت و مسئولیت است؛ و صاحبان آن باید پاسدار معروف و مقابله‌کننده با منکر باشند. متاسفانه دشمن بیدار سال‌ها برای تغییر سبک زندگی، تضعیف خانواده و نفوذ فرهنگی برنامه‌ریزی کرده است. مبارزه واقعی و نه نمایشی و شعاری در این جنگ پیچیده، نیازمند به غیرت دینی، جهاد تبیین، مدیریت انقلابی، اجرای دقیق مسئولیت‌ و از همه مهم‌تر برخورد بازدارنده‌ با مجرم است. ملت شریف و مؤمن ایران بارها نشان داده است که پایبند به اسلام و انقلاب است؛ از حضور شگفت‌انگیز و مستمر در خیابان تا تشییع باشکوه قائد شهید امت و اجتماع عظیم اربعین؛ پس شایسته نیست مردمی با چنین ایمان و وفاداری در میدان باشند، اما برخی متولیان جبهه فرهنگ و نهادهای مسئول، عرصه را برای جولان جریان‌های مخرب و هرزگان، خالی کنند. «وَاتَّقُوا فِتنَةً لا تُصیبَنَّ الَّذینَ ظَلَموا مِنکُم خَاصَّةً» آتش فتنه‌های فرهنگی و اجتماعی، اگر در اثر غفلت مهار نشوند، دامنگیر همه جامعه خواهد شد و همه خواهند سوخت. امروز، زمان مسئولیت‌پذیری در این نبرد سرنوشت‌ساز است. سنگر فرهنگ را نمی‌توان رها کرد؛ زیرا شکست در این میدان، هزینه‌ای به‌مراتب سنگین‌تر از هر میدان دیگری خواهد داشت. «إِنَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَومٍ حَتّىٰ یُغَیِّروا ما بِأَنفُسِهِم» یاعلی ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ 🚩 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

حضرت آیت‌الله وفسی: با بهره‌گیری از جریان‌های غرب‌زده و روشنفکران داخلی، همچون امروز، جوی را ایجاد کردند که در آن صدای حق، یعنی فرمان نایب امام زمان(عج)، به حاشیه رانده شده و حقیقت در میان هیاهوی اباطیل ابلهان گم گردد؛ کسانی که با افتخار نعره تسلیم در برابر دشمن سر می‌دهند و برای آن مرزی نمی‌شناسند. 📣 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبارین بهای سنگین ولایت‌پذیری شهادت مظلومانه شیخ فضل‌الله نوری، تنها یک واقعه تلخ تاریخی نیست؛ بلکه نماد تقابل دو جبهه حق و باطل در زمانه معاصر است. عالمی که در میانه غوغای مشروطه، نه تعقل را تعطیل کرد و نه سکوت و وادادگی را تحمل نمود، بلکه با شجاعت در برابر دلدادگان غرب‌پرست، پرچم «مشروطه مشروعه» را برافراشت تا نشان دهد آزادی و عدالت، اگر از مسیر دین جدا شوند، به ابزار سلطه و استکبار بدل خواهند شد. گرچه آنچه در نهایت رقم خورد، نتیجه عمق نفوذ دشمنان و وسعت غفلت اهل ایمان بود. دست‌های پنهان استعمار، به‌ویژه انگلیس، با بهره‌گیری از جریان‌های غرب‌زده و روشنفکران داخلی، همچون امروز، جوی را ایجاد کردند که در آن صدای حق، یعنی فرمان نایب امام زمان(عج)، به حاشیه رانده شده و حقیقت در میان هیاهوی اباطیل ابلهان گم گردد؛ کسانی که با افتخار نعره تسلیم در برابر دشمن سر می‌دهند و برای آن مرزی نمی‌شناسند. «وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ». جناب شیخ فضل‌الله نوری، با بصیرت ایمانی و درایت خدادادی، در حالی‌که از یک سو با صاحبان منصب قلدر، و از سوی دیگر با اصلاح‌طلبان بی‌دین که از سوی ابرقدرت محارب حمایت می‌شدند و در کنار آن با علمای دور از میدان مواجه بود، حقیقتِ مقاومت بر اصول را دریافت. متأسفانه عده بسیاری فریفته ظواهر تمدن غرب شده، به جای تکیه بر هویت اسلامی، در دام تبلیغات بیگانگان افتادند؛ که برخی از آنان ظاهراً اهل دیانت بودند، ولی قرآن را فراموش کردند: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ»؛ آنان، آگاهانه یا ناآگاهانه، مسیر وابستگی را برگزیدند و زمینه را برای حذف صدای عدالت‌خواهی دینی و نابودی اسلام ناب فراهم کردند. سر به دار شدن این عالم مجاهد، تجلی سنت الهی در تقابل حق و باطل است؛ «وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّهُ ۖ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ». اگرچه در ظاهر، جنازه شیخ بر دار، پرچم پیروزی روشنفکران شیفته غرب گشت، اما حقیقت اندیشه او در تاریخ ماندگار شد و نقاب از چهره قبیح جریان‌های وابسته و عشاق تسلیم در برابر غرب برداشت. امروز نیز بازخوانی این حادثه، صرفاً یک یادآوری تاریخی نیست، بلکه هشداری است برای همه نسل‌ها؛ که مراقب دوستان ابله، نفوذ دشمن، تحریف حقایق و فریب شعارهای انسانیت و حقوق بشر باشند. راه شیخ فضل‌الله نوری، راه مقاومت بر اصول و عدم تسلیم در برابر فشارهای بیرونی و داخلی است؛ «فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ»؛ پس استقامت کن آن‌گونه که مأمور شده‌ای. بی‌تردید، خون این شهیدان، همچون چراغی فروزان، مسیر حق‌طلبان را روشن خواهد کرد و نشان خواهد داد که هرچند دشمنان با توطئه و فریب به میدان بیایند، اما سرانجام، این حقیقت است که باقی خواهد ماند. «وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۚ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا» یاعلی ۱۵ مرداد ۱۴۰۵ 🚩 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

بیانیه مهم حضرت آیت‌الله وفسی: مصاحبه سیاسی، وقتی در فضای بسته و با چینشِ خبرنگاران همسو برگزار می‌شود، رسانه در چنین وضعی از «ناظر» به «بلندگو» و «شخصیت سیاسی» به یک «آکتور سینما» سقوط می‌کند. در کنار آن، نمایش‌های ساختگیِ صمیمیت و «خاکی بودن» نیز به صحنه می‌آید؛ ژست‌هایی طراحی‌شده که بیش از آن‌که نشانه صداقت باشند، توهینی به شعور مخاطب است. 🔥 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبارین آکتور سینما ! «فَبَشِّرْ عِبَادِ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ». متأسّفانه عوام‌فریبی؛ یعنی مهندسی افکار عمومی به جای پاسخ‌گویی واقعی و شفاف در دنیای امروز مرسوم شده است. معیار هدایت و صداقت، شنیدن همه آراء و بررسی ادله متقن و انتخاب آگاهانه است، نه پذیرش روایت‌های دست‌ساز و مهندسی‌شده. مصاحبه سیاسی، اگر صادقانه باشد، میدانِ سنجشِ صداقت و کارآمدی است؛ اما وقتی در فضای بسته و با چینشِ خبرنگاران همسو برگزار می‌شود، از حقیقت فاصله می‌گیرد و به یک نمایش حساب‌شده بدل می‌گردد؛ نمایشی برای بزک واقعیت و القای «همه‌چیز خوب است»! ولی در این فیلمنامه، نخستین قربانی، «حقیقت» است؛ پرسش‌ها باید زبانِ درد دل مردم باشد، اما سؤال‌ها یا از پیش نوشته شده‌، یا آن‌قدر بی‌خطرند که کوچکترین لبه‌ی تیز نقد را ندارند. این‌جاست که عوام‌فریبی آغاز می‌شود: حذف مسائل اصلی، برجسته‌سازی موفقیت‌های گزینشی، تکرار کلیدواژه‌های امیدبخش بدون پشتوانه، و فرار نرم از پاسخ‌های شفاف. رسانه در چنین وضعی از «ناظر» به «بلندگو» و «شخصیت سیاسی» به یک «آکتور سینما» سقوط می‌کند. مصاحبه‌شونده بی‌هیچ فشار واقعی، روایت دلخواهش را تثبیت می‌کند و با تکنیک‌هایی مغالطه چون تغییر موضوع، کلی‌گویی، آمارهای جهت‌دار، مقایسه‌های گمراه‌کننده و ساختن دوگانه‌های کاذب، ذهن مخاطب را به سوی سراب می‌برد. آنچه می‌بینیم، دیگر گفت‌وگو نیست؛ ارائه‌ی یک نمایش ضعیف و مضحک برای اقناع مردم است، اما نه اقناع بر پایه حقیقت کف میدان، بلکه بر پایه تصویر کاذب. از دل این فضا، «اجماع مصنوعی» زاده می‌شود؛ سکوتِ صداهای منتقد، این توهم را بوجود می‌آورد که همه موافق‌اند! در کنار آن، نمایش‌های ساختگیِ صمیمیت و «خاکی بودن» نیز به صحنه می‌آید؛ ژست‌هایی طراحی‌شده که بیش از آن‌که نشانه صداقت باشند، توهینی به شعور مخاطب است. «وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ…»؛ حق را با باطل نیامیزید. این دقیقاً همان خطری است که در این مصاحبه‌ها رخ می‌دهد: آمیختن حقیقت‌های محدود با تصویرسازی‌های هدفمند برای ساختن یک واقعیت بدلی. در نهایت، این‌گونه مصاحبه‌ها نه ابزار کشف حقیقت، بلکه ابزار مهندسی ذهن است؛ کارخانه تولید «احساس کاذب موفقیت» بدون پاسخ‌گویی واقعی بر تشنگان حقیقت. در چنین میدان پر غباری، وظیفه مخاطب سنگین‌تر از همیشه است: باید فریب صحنه نمایش را نخورد، میان «واقعیت کاذب رسانه‌ای» و «حقیقت عینی» تمایز بگذارد و بداند آنچه به نام مصاحبه صادقانه عرضه می‌شود، در واقع چیزی جز سرابِ موفقیت نیست. «فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ…» یاعلی ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ 🚩 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

استاد آیت‌الله وفسی: رهاسازی رفتارهای خلاف شرع در برابر چشم مردم مؤمن و خانواده‌های باشرف ایرانی، می‌تواند به جریحه‌دار شدن احساسات دینی، افزایش خشم و بی‌اعتمادی، گسترش ناامیدی و جدایی قشر انقلابی اصیل از بدنه انقلاب بینجامد. 📣 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبارین آزمون بزرگ «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» انتصاب برادر پاسدار، سرلشکر محسن رضایی، به نمایندگی مقام معظم رهبری و دبیری شورای عالی امنیت ملی، در چنین برهه حساس و سرنوشت‌سازی، صرفاً یک جابه‌جایی مدیریتی نیست؛ بلکه مسئولیتی سنگین و آزمونی بزرگ برای صیانت از امنیت ملی، استقلال و تحقق آرمان‌های انقلاب اسلامی است. اکنون بیش از هر زمان، انتظار می‌رود این جایگاه با روحیه انقلابی، صلابت، تدبیر و التزام عملی به منویات رهبر معظم انقلاب - مدّظله‌العالی - همراه شود. امید آن است که دبیری شعام، به سنگری برای مقابله با وادادگی، انفعال و محاسبات غلط در برابر دشمن تبدیل شود؛ نه عرصه‌ای برای تکرار شعارهایی که در عمل نسبتی با خط‌مشی رهبری معظم ندارند. نباید «هماهنگی با رهبری» صرفاً به عنوانی تشریفاتی یا ابزاری برای فریب افکار عمومی و پوشاندن فاصله میان شعار و عمل تبدیل شود؛ بلکه تکلیف شرعی و معیار واقعی این هماهنگی، انطباق تصمیم‌ها و عملکردها با جهت‌گیری‌ها و مطالبات صریح ولی فقیه است. از یک فرمانده باسابقه، انتظار می‌رود در برابر دشمن، صلابت انقلابی را با تدبیر و عقلانیت همراه کند؛ هرگز مرعوب فشارهای سیاسی و رانت‌خواران اقتصادی نشود و اجازه ندهد دشمن از اختلافات، ضعف مدیریتی، خطاهای محاسباتی و نارضایتی‌های مردم برای ضربه زدن به کشور بهره بگیرد. تجربه سال‌های اخیر نیز نشان داده است که امنیت ملی فقط در مرزها و میدان نظامی تعریف نمی‌شود؛ بلکه معیشت، اقتصاد، اعتماد مردم، کارآمدی مدیریت کشور، خصوصاً فرهنگ دینی و اخلاق عمومی، نیز از ارکان امنیت واقعی و پایدار هستند. بله، تصمیمات اقتصادی نسنجیده، شوک‌های ناگهانی، فشار بر معیشت مردم و بی‌توجهی به آثار اجتماعی سیاست‌های اقتصادی می‌تواند نارضایتی ایجاد کند و بهانه‌ای به دست دشمن و آشوب‌طلبان دهد. اما مهم‌ترین رکن یعنی امنیت فرهنگی و اخلاقی جامعه نباید به حاشیه رانده شود. رفتارهای خلاف شرع، هنجارشکنی‌های آشکار و مظاهر مستهجن، هنگامی که در برابر چشم مردم مؤمن و خانواده‌های باشرف ایرانی عادی‌سازی می‌شوند، صرفاً یک مسئله ساده فرهنگی نیستند؛ بلکه می‌توانند موجب جریحه‌دار شدن احساسات دینی، افزایش خشم و بی‌اعتمادی عمیق و گسترش ناامیدی در جامعه شوند. برخورد مسئولانه و بدون فریب با این مسائل بسیار ضروريست و البته باید در چارچوب قانون باشد؛ اما بی‌تفاوتی و رهاسازی این عرصه به‌نام «آزادی» یا «مصلحت»، نه‌تنها قابل توجیه نیست، بلکه می‌تواند زمینه را برای بهره‌برداری دشمنان جنایتکار خارجی و عوامل خبیث داخلی آنان از نارضایتی‌های جامعه فراهم سازد و موجب جدایی قشر انقلابی اصیل از بدنه انقلاب شود. ان‌شاءالله تحت عنایات خاصه حضرت حجت - عجل‌الله‌فرجه‌الشریف - جایگاه شعام را به نقطه‌ای برای تشخیص تهدید پیش از وقوع، جلوگیری از خطاهای راهبردی، مقابله مقتدرانه با دشمن و صیانت از ارزش‌های اسلامی تبدیل فرمایند. «وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ» یاعلی ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ 🚩 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

⁉️ چرا اشرار حاکم شدند؟! حضرت آیت‌الله وفسی: برای مطالبه‌گر، داغ و درفش؛ برای هنجارشکن، مهر و محبت؟! 🔔 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبارین آتش‌نشان؟! «لَا تَتْرُكُوا الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ، فَيُوَلَّى عَلَيْكُمْ شِرَارُكُمْ، ثُمَّ تَدْعُونَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَكُمْ.» در جبهه جنگ فرهنگی، آتش بی‌عفتی و بی‌حیایی در جامعه اسلامی روزبه‌روز با شدت بیشتری گسترش می‌یابد؛ اما دریغ و درد که در برابر این آتش خانمان‌سوز، گویی حتی یک آتش‌نشانی هم وجود ندارد! آیا نشنیده‌اید که می‌گویند: شکست، یتیم متولد می‌شود و پیروزی، ده‌ها پدر دارد! پرسش روشن است: متولی عفاف و حجاب کیست؟! مسئول برخورد واقعی با کشف حجاب و برهنگی کجاست؟! مسئول مطالبات صریح قائد شهید امت قدس‌الله‌نفسه‌الزکیه چه کسی است؟ سخنان حضرت‌آقا صرفاً یک توصیه اخلاقی نبود. وقتی حجاب قانون مصوّب است، اجرای آن بر عهده دستگاه‌های مسئول است؛ و هنگامی که قائد شهید از ضرورت حل قطعی مسئله سخن می‌فرمودند، مردم حق دارند درباره برنامه، سازوکار و مسئول اجرای آن مطالبه‌گر باشند. از سوی دیگر، شهید آیت‌الله رئیسی نیز در مقام ریاست جمهوری با صراحت اعلام کردند: «این بساط کشف حجاب حتماً جمع خواهد شد.» پس سؤال همچنان باقی است: چه کسی باید این وعده‌ها را محقق کند؟ آیا این وعده‌ها فلسفه وجودی تشکیل جمهوری اسلامی ایران نیست؟! معضل عظیم ما فقط کشف حجاب، برهنگی و روابط علنی مستهجن نیست؛ معضل اعظم، خلأ مسئولیت‌پذیری و عدم اراده حقیقی در برابر این فاجعه اسفبار است. اما دردناک‌تر آنجاست که ما به جای برخورد با آتش، با آتش‌نشان‌های خودجوشی که از سر غیرت دینی وارد میدان مطالبه‌گری شوند برخورد نماییم! اگر نیروهای مؤمن و انقلابی از مسئولان درباره اجرای قانون عفاف، حجاب و سلامت اخلاقی جامعه مطالبه کنند، بعد با برخوردهای خشن مواجه گردند؛ و از طرف دیگر ببینند در برابر هرزگی و فساد آشکار، گاه نه‌تنها تساهل و انفعال، بلکه حتی رسماً با افتخار از تأمین امنیت برای هنجارشکنان سخن گفته می‌شود، نیروهای متعهد و روحانیت انقلابی چه پاسخ درخوری می‌توانند مطرح نمایند؟ آیا قرار است مطالبه‌گران، آمران به معروف و ناهیان از منکر، هزینه بی‌عملی مسئولان واداده را بپردازند؟ چگونه ممکن است: برای مطالبه‌گر، داغ و درفش؛ برای هنجارشکن، مهر و محبت! البته مطالبه ملت شریف به معنای نفی برخورد محترمانه و قانونی با شهروندان نیست حتی در جرائم مشهود؛ سخن از اقتدار حکومت اسلامی و حاکمیت قانون و اجرای واقعی و عادلانه با جرایم مشهود است. اگر قانون مصوّب وجود دارد، باید اجرا شود؛ و اگر سیاستی از سوی نظام مقدس اسلامی و رهبری معظم آن اعلام شده، همه دستگاه‌های مسئول باید در برابر اجرای آن پاسخگو باشند. مسئله عفاف و حجاب با شعار حل نمی‌شود – گرچه دیگر کسی شعار آنرا هم نمی‌دهد – بلکه با قانون، برنامه، مسئولیت‌پذیری، کار فرهنگیِ واقعی و نه نمایشی، و اجرای عملی قانون ان‌شاءالله حل خواهد گشت. بنابراین مردم حق دارند بپرسند: برنامه چیست؟ مسئول کیست؟ زمان‌بندی چگونه است؟ چرا نتیجه مطلوب حاصل نشده؟ چرا در میدان عمل شاهد گسترش روزافزون این آتش خانمان‌سوز هستیم؟! چرا اشرار حاکم شدند؟! و چرا باید به جای مجرم با ناهیان از منکر و مطالبه‌گر انقلابی برخورد شود؟ سعدی چه نیکو و تلخ گفته است: «چه بد مردمان‌اند، سنگ را بسته اند و سگ را گشاده.» یاعلی ۲ شهریور ۱۴۰۵ 🟡 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

🔔 #نشر_حداکثری استاد آیت‌الله وفسی: مصلح‌بودن با ادا و نمایشِ مردمی‌بودن، خاکی‌بودن و دلسوزی‌کردن ثابت نمی‌شود؛ کسی که علناً به ملت دروغ می‌گوید اما از صداقت دم می‌زند؛ حقوق آنان را درست پرداخت نمی‌کند ولی فریاد عدل علی سر می‌دهد؛ فساد مشهود را می‌بیند و بجای مبارزه، آن را توجیه می‌کند و یا در برابر شیطان، سازش می‌کند و خود را صلح‌جو می‌نامد... 📣 به مناسبت هفته دولت بسم الله القاصم الجبارین مصلح‌؟! «وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۚ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا» خطر آنجا نیست که باطل، خود را مطرح می‌کند؛ خطر آنجاست که باطل لباس حق بپوشد و فساد، نام اصلاح بر خود بگذارد. «وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ * أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَٰكِن لَّا يَشْعُرُونَ» خطر، فقط «مفسد» نیست؛ خطر بزرگ‌تر، مفسدی است که خود را مصلح نمایش می‌دهد. مصلح‌بودن با ادعاهای عوام‌فریب ثابت نمی‌شود؛ به صلاحیت واقعی و عملکرد اصلاح‌گرانه است. به شعارهای ساده‌لوحانه نیست؛ با تقوا و مقاومت در برابر فساد آشکار می‌گردد. با ادا و نمایشِ مردمی‌بودن، خاکی‌بودن و دلسوزی‌کردن ثابت نمی‌شود؛ بلکه در موضع‌گیری قاطع در برابر منکر، ظلم و فساد علنی خود را نشان می‌دهد. کسی که در برابر اهل فساد لبخند می‌زند و در برابر منکر و هرزگی آشکار، بی‌تفاوت می‌ماند و حتی در بزنگاه‌، حمايت هم می‌نماید، هرگز نمی‌تواند با لفاظی و نمایش، حقیقت اعمال خود را پنهان کند. «إِنَّ اللَّهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ» خداوند کار مفسدان را به صلاح نمی‌آورد. پس نمی‌توان با عنوان و منصب، موقعیت اجتماعی، حتی لباس اهل علم، یا شعار و ادعای اصلاح‌گری، حقیقت عملکرد مشهود را پنهان کرد. معیار، همان عملکرد مشهود است، نه عنوان و نامی که خودمان یا چاپلوسان بر رفتارهایمان می‌گذارند. قطعاً جبهه حق، جبهه وادادگی، تسلیم و صلح در برابر شیطان نیست. اسلام، دین تسلیم در برابر حضرت احدیت و پایداری در برابر ظلم و تجاوز است. مؤمن حقیقی در برابر باطل، فساد و منکر، منفعل و بی‌تفاوت نیست؛ بلکه مقتدر، استوار و مقاوم است. حضرت حق تعالی به پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ» (توبه، ۷۳؛ تحریم، ۹) این تکرار آیه، بیانگر تأکید لزوم مجاهدت، مقاومت و قاطعیت در برابر جبهه کفر و نفاق است. بنابراین، جهاد قرآنی خشونت بی‌ضابطه و انتقام‌جویی شخصی نيست و نه میدان تعدی؛ بلکه مقاومت و فعالیت مسئولانه در برابر دشمنی و تجاوز اهل منکر به حریم جامعه اسلامی و حفاظت از عدالت و تکلیفی الهی است. مؤمن نباید خود را ضعیف و بی‌دفاع نشان دهد تا دشمن در او طمع خام کند و عزت، استقلال و امنیت جامعه اسلامی را به بازی بگیرد. خطرناک‌تر از دشمن آشکار، نفاق پنهان و نفوذ است. دشمن آشکار، خود را نشان می‌دهد؛ اما منافق، ذات پلید خویش را پنهان می‌کند و از درون ضربه می‌زند. از همین رو قرآن کریم درباره منافقان مانند کفار حربی با لحنی بسیار شدید سخن گفته و پیامبر(ص) را به مجاهدت و درشتی در برابر آنان فراخوانده است: «يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ» این آیه نشان می‌دهد که در منطق قرآن، مواجهه با کفر، نفاق و فساد، عرصه سستی، وادادگی و سازش‌کاری نیست. البته اسلام اجازه نمی‌دهد هر مخالفی را به دلخواه «منافق» بنامیم یا هر اختلافی را بهانه تعدی و خشونت قرار دهیم. تشخیص مصداق و اجرای مجازات، با مقامات صالح مسئول عدالت و قانون است. ناچار باید بی‌پرده گفت: گروهی که مفسد را مصلح و منافق را حق‌گو و حق‌گو را تندرو معرفی کند، معیار حق و باطل را وارونه کرده و دیر یا زود تاوان خیانتش را خواهد پرداخت. کسی که علنی به ملت دروغ می‌گوید اما از صداقت دم می‌زند؛ حقوق آنان را درست پرداخت نمی‌کند ولی فریاد عدل علی سر می‌دهد؛ فساد مشهود را می‌بیند و بجای مبارزه، آن را توجیه کرده و یا اصلا توجّه ندارد و یا در برابر شیطان، سازش می‌کند و خود را صلح‌جو می‌نامد، باید بداند: هرگز شعار، حقیقت را عوض نمی‌کند و عنوان‌های دروغین زیبا، واقعیت زشتی اعمال را نمی‌پوشاند؛ و عاقبت هزینه سنگین این جنایت به الله و خلق‌الله را خواهد پرداخت. با گرامیداشت یاد و نام شهیدان رجایی، باهنر و دیگر شهدای دولت، ان‌شاءالله سرانجام جامعه ما را مردان و زنانی خواهند ساخت که حق را شناخته، خویشتن را اصلاح کرده، در برابر باطل و شیطان سر تسلیم فرود نیاورده و حق را به هیچ مصلحتی نفروخته‌اند؛ و از پرداخت هزینه در راه حق، از مال و جان گرفته تا آبرو، نهراسیده‌اند. إنَّ اللَّه لا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّىٰ يُغَيِّروا ما بِأَنفُسِهِمْ یاعلی ۵ شهریور ۱۴۰۵ 🆔 @bayyenat110

بیانیه حضرت آیت‌الله وفسی در رابطه با عملکرد وزیر علوم و وزیر ارشاد و... : دشمن می‌خواهد مؤمنان را به این نتیجه برساند که حاکمیت اسلامی وجود ندارد و شریعت اجرا نمی‌شود؛ شعار پاسداری از ارزش‌ها برای تحمیق مردم اعلام می‌شود، از اسلام ناب دم می‌زنند اما... سنگر فرهنگی را نباید به رجّاله‌ها واگذار کرد... 🔥 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبّارین ستون پنجمِ فرهنگی قرآن حکیم، یکی از عوامل حفظ جوامع از سقوط و نابودی را وجود مصلحانی می‌داند که در برابر فساد سکوت نکرده و از فحشا و منکر نهی می‌کنند: ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ امت‌هایی ﻛﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻣﺼﻠﺤﺎنی ﺩﻟﺴﻮﺯ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻦ نهی کنند؟... و می‌فرماید: و پروردگار تو هرگز بر آن نیست که شهرها را به ظلم نابود کند، در حالی که مردم آن مصلحند. دشمن آمریکایی ـ صهیونیستی، وقتی در میدان نظامی شکست خورده، میدان را ترک نمی‌کند؛ بلکه در جبهه‌های دیگر فعالیتش را تشدید می‌نماید. هنگامی که نمی‌تواند انقلاب را از بیرون شکست دهد، می‌کوشد آن را از درون فرسوده کرده؛ خانواده را تضعیف و قبح گناه را بشکند، هویت اسلامی را هدف بگیرد و مؤمنان را نسبت به آینده انقلاب و حکومت اسلامی دلسرد و ناراضی کند. ولنگاری و هرزگیِ آشکار در جامعه اسلامی، الآن دیگر یک مسئله ساده اجتماعی نیست؛ زنگ خطر یک جنگ بسیار بزرگ فرهنگی و اجتماعی است. وقتی بی‌عفتی در ملأعام عادی‌سازی می‌شود و در برابر آن، برخی مسئولان به جای اجرای قانون و انجام وظیفه، سکوت و انفعال پیشه می‌کنند، باید پرسید: دشمن برای ضربه زدن به انقلاب چه چیزی بیشتر از این می‌خواهد؟! اینجاست که باید مفهوم «نفوذ و ستون پنجم» را جدی گرفت؛ ستون پنجم فقط جاسوس مسلح نیست. هر فرد یا جریانی با سازمان‌دهی یا به‌صورت شخصی، مرتکب کشف حجاب و برهنگی، عادی‌سازی فساد شده و تضعیف بنیان‌های اخلاقی جامعه را فراهم کند، عملاً در خدمت اهداف شیطان بزرگ قرار گرفته است. البته مسئولیت در این میدان، از مردم عادی آغاز نمی‌شود؛ هرکس در نظام اسلامی مقام بالاتری دارد، مسئولیت سنگین‌تری بر دوش اوست. خداوند سبحان حتی به حضرت رسول اکرم(ص) می‌فرماید: ﴿يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ﴾ این خطاب الهی برای همه صاحبان قدرت و مسئولیت، پیامی روشن دارد: منصب، مسئولیت را ساقط نمی‌کند؛ بلکه مسئولیت و پاسخگویی در پیشگاه حضرت حق تعالی و حضرت حجت عج را سنگین‌تر می‌کند. چگونه می‌توان ادعای دفاع از انقلاب اسلامی داشت، اما در برابر عادی‌سازیِ بی‌عفتی و هرزگی آشکار، منفعل و ساکت بود؟! آنچه در اخبار عمومی منتشر می‌شود گاه عملکرد برخی مسئولان، به جای مهار این جریان، عملاً موجب تقویت آن شده است. وقتی در برابر فساد آشکار برخوردی صورت نمی‌گیرد و وقتی کشف حجاب و رفتارهای مغایر با شریعت و مستهجن چنان عادی می‌شود که گویی به رسمیت شناخته شده، این وضعیت نه‌تنها موجب گسترش هنجارشکنی، بلکه موجب تضعیف اعتماد عمومی، دلسردی و ناامیدی نیروهای مؤمن می‌شود. دشمن مکار می‌خواهد مؤمنان را به این نتیجه برساند که حاکمیت اسلامی وجود ندارد و شریعت اجرا نمی‌شود؛ شعار پاسداری از ارزش‌ها برای تحمیق مردم اعلام می‌شود، از اسلام ناب دم می‌زنند اما در عمل از آن دفاع نمی‌شود؛ و مسئولان حرف از پیروزی و اقتدار دین می‌زنند، ولی در میدان، دائماً در حال عقب‌نشینی هستند. این همان نقطه‌ای است که می‌تواند اعتماد، امید و سرمایه اجتماعی مؤمنان را فرسوده و یا نابود کند. راه مقابله، اجرای قاطع، عادلانه و بدون تبعیض قوانین اسلامی و فعال‌کردن ظرفیت عظیم بسیج نیروهای مؤمن و مردمی است. یکی از بزرگ‌ترین ظرفیت‌های قدرتمند انقلاب اسلامی، بسیج به معنای واقعی کلمه است؛ بسیجی می‌تواند در عرصه فرهنگ، رسانه، آموزش، خانواده، تبیین امر به معروف و نهی از منکر و تحقق آن، نقش مؤثر و تعیین‌کننده ایفا کند. امروز دفاع از اسلام فقط محدود به مرزهای جغرافیایی نیست؛ خانه، خانواده، مدرسه، دانشگاه، خیابان، رسانه و فضای مجازی نیز سنگرهای انقلاب‌ اسلامی هستند. سنگر فرهنگی را نباید به رجّاله‌ها واگذار کرد؛ زیرا اگر مؤمنان أهل هنر و فرهنگ میدان را خالی کنند، دشمن آن را غاصبانه تصرف خواهد کرد. به هر حال انقلاب اسلامی هرگز با بی‌تفاوتی یا وادادگی حفظ نمی‌شود؛ باید جهاد کرد، باید مطالبه کرد و باید در چارچوب شریعت مقدسه و قانون از ایمان، شرافت خانواده و هویت اسلامی جامعه دفاع کرد. ﴿وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ﴾ یاعلی ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ 🟡 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110

✍🏻 پاسخ حضرت آیت‌الله وفسی به اظهارات آقایان قالیباف، پزشکیان و حسن روحانی درباره صداوسیما: نقد دلسوزانه با تضعیف و تخریب تفاوت دارد؛ نقد برای اصلاح این سنگر است، نه برای خلع سلاح کردن آن. صداوسیما باید نقد شود، اصلاح شود، قوی‌تر، حرفه‌ای‌تر و اسلامی‌تر شود؛ اما هرگز سنگر رسانه‌ای جمهوری اسلامی را نباید به دست دشمن سپرد. 📣 #نشر_حداکثری بسم الله القاصم الجبّارین رسانه ملی «وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ» وقتی دشمنان خبیث داخلی و رسانه‌های معاند، صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران را تحریم و هدف قرار می‌دهند، این دشمنی در این مقطع حساس برای اهل بصیرت یک پیام روشن دارد: این رسانه، با قبول همه اشکالات مفروض، در جبهه دشمن بازی نمی‌کند و همچنان یکی از سنگرهای مؤثر در دفاع از انقلاب اسلامی و منافع ملت مؤمن ایران است. البته صداوسیما مصون از نقد نیست؛ بلکه باید ضعف‌های آن صریح، منصفانه و دلسوزانه بیان و اصلاح شود؛ از روزمرگی و ضعف در تولید محتوای اثرگذار گرفته تا فاصله گرفتن از بخشی از معارف اسلامی و ضعف جدی در روایت هنرمندانه و مؤثرِ عفاف و حجاب و به‌ویژه انجام وظیفه مهم خود در عرصه امر به معروف و نهی از منکر. اما نقد دلسوزانه با تضعیف و تخریب تفاوت دارد؛ نقد برای اصلاح این سنگر است، نه برای خلع سلاح کردن آن. دشمن در جنگ ترکیبی، هر سنگری را که در برابر پروژه‌های فکری و رسانه‌ای او ایستادگی کند، هدف قرار می‌دهد. بنابراین پاسخ ما روشن است: صداوسیما باید نقد شود، اصلاح شود، قوی‌تر، حرفه‌ای‌تر و اسلامی‌تر شود؛ اما هرگز سنگر رسانه‌ای جمهوری اسلامی را نباید به دست دشمن سپرد. امروز در جنگ ترکیبی با دو قدرت جنایتکار بزرگ جهانی و منطقه، بیش از همیشه به رسانه‌ای مستقل نیاز داریم که حقیقت را شجاعانه و رسا روایت کند، امید بیافریند، مطالبه‌گر باشد، از مردم مؤمن و انقلابی فاصله نگیرد، ارزش‌های اسلامی را هنرمندانه و مؤثر ترویج کند و در برابر عملیات روانی و جنگ شناختی دشمن عقب‌نشینی نکند. «إِنَّمَا ذَٰلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» بنابراین از هیاهوی دشمنان خبیث داخلی نباید هراسید و در برابر فشار جنایتکاران مکار خارجی، نباید سنگرهای خودی را تخریب کرد. «وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ» یاعلی ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ 🟡 بیّنات | نشر بیانات استاد وفسی 🆔 @bayyenat110