سفیدشویی خیانت سوغات ناپاک رسانه برای جامعه
شما به عنوان یک مخاطب در تله برنامهای افتادهاید که با جذابیتهای دیداری و کلامی، برای ساعتی سرگرمی دعوتتان میکند اما بعد از تماشای آن دیگر آدم آن سابق نیستید. دیدگاهتان فرق کرده و سلیقهتان دستکاری شده است.
اگر یکبار پای برنامههایی شبیه بلایند دیت نشسته باشید حتما جملاتی از این جنس از شرکتکنندگان شنیدهاید که میگویند:« گذشته هر فرد فقط به خودش مربوطه...آدم میتونه کلی دوست معمولی از جنس مخالف داشته باشه و این اشکالی نداره...». علاوه بر این حتما عادی سازی موضوعاتی مثل خیانت، مصرف مواد مخدر و... به چشم تان خواهد آمد. موضوعاتی که به طور ناخودآگاه روی ذهن شما تاثیر خواهد گذاشت و جای ارزش و ضدارزش ها را در باورتان تغییر میدهد.
در صورتی که به عقیده روانشناسان یک رابطه عمیق و یک زندگی پایدار هیچ کدام از این مسائل را نمیپذیرد و این ضدارزشها کادوی کثیفی است که این برنامهها در بستهبندی شیک و لاکچری به جامعه امروز و جوانما میدهد.
@fars_zendegi _link
راهکاری برای آشتی نسل جدید با مساجد
شاید «مسجد» نخستین محلی باشد که خانوادهها برای انجام عبادت و نیایش انتخاب کنند، اما در این دوران انجام برخی کارها باعث شده که از شور معنویت در مساجد کاسته شود. انگار در برخی مساجد مانند قبل جمعیت زیادی از جوانان و نوجوانان و حتی حضور پررنگ خانوادهها خبری نیست.
این چالش موضوع گفتوگوی فارس زندگی با حجتالاسلام هادی عجمی کارشناس فقه فرهنگی شد و او هم برایمان راهکارهایی عملیاتی برای افزایش جمعیت فعال نمازگزار به ویژه خانوادهها دارد، البته به شیوه خودش که شاید برای شما جالب باشد!
@fars_zendegi _link
دختران نوجوانی که قربانی فضای مجازی میشوند
«در تحقیقات متعددی در سراسر دنیا، از جمله در ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا، انجام شده است نشان میدهد استفاده بیش از حد از موبایل و شبکههای اجتماعی میتواند تأثیرات منفی قابلتوجهی بر روی دختران نوجوان داشته باشد. حتی کشورهای غربی نیز نگران تأثیرات استفاده از موبایل و شبکههای اجتماعی بر روی دختران نوجوان خود هستند، زیرا این دختران بهعنوان مادران آینده و مسئولان تربیت فرزندان، نقش مهمی در خانوادهها خواهند داشت.»
تحقیقات علمی نشان میدهد دختران نوجوانی که بیش از حد از این ابزارها استفاده میکنند، در معرض خطرات روانی قرار دارند.
@fars_zendegi _link
پیکاب لاین آمریکایی این بار در ایران
حوالی سال ۱۹۷۰ بود که پیکاب آرتیستها پا به میدان گذاشتند. مردانی که با الگوگیری از بازیگران آمریکایی میخواستند به مردان دیگر، روشهای آسان پیکاب لاین یا مخ زنی را آموزش بدهند. ماجرا از آن جایی شروع شد که فیلمهای سینمایی آن دهه با سکانسهایی از صحبت مردان جوانی شروع میشد که در باشگاههای مختلط تفریحات شبانه با یک سری جملات و کلمات اغواکننده که به نوعی حاضرجوابیهای طنزگونه یا حتی هوشمندانه اما جنسی به حساب میآمد میتوانستند زنان و دختران را برای امیالشان اغوا کنند.
@fars_zendegi -Link