سنت واسطه‌گری ازدواج؛ از مسأله شناسی تا توانمندسازی آموزشی (موردمطالعه: واسطه‌گری ازدواج در شهر مشهد) واسطه­ گری ازدواج از جمله فرآیندهای سنتی در تشکیل خانواده است که احیاء و تقویت آن از طریق توانمندسازی آموزشی واسطه­ گران، نقشی مؤثر در تسهیل ازدواج و پیشگیری از آسیب طلاق دارد. از آنجا که پیش ­نیاز توانمندسازی مؤثر، فهم دقیق مسائل و نیازهای واسطه ­گری است، پژوهش حاضر با بهره­ گیری از یک روش ترکیبی، مسأله شناسی و نیازسنجی واسطه ­گری در شهر مشهد و نسبت ­یابی آن را با توانمندسازی آموزشی از دید متخصصان خانواده دنبال نموده است تا در نهایت بتواند مبتنی بر اطلاعات به‌دست‌آمده، یک صورت­بندی اولیه از الگوی توانمندسازی آموزشی واسطه ­گران ازدواج پیشنهاد دهد. اجرای گروه کانونی و به دنبال آن طراحی پرسشنامه­ محقق­ ساخته و انجام پیمایش در میان 600 نفر از 996 تن از واسطه ­گران ازدواج، ما را به این نتیجه رساند که مسائل و نیازهایی از قبیل «آگاهی ­های عقیدتی و تعهدپذیری واسطین، توانایی در ارزیابی آمادگی ازدواج دختر و پسر ازلحاظ بلوغ اجتماعی و عاطفی، ارتباط مؤثر، مسأله راستی آزمایی و...» بیشترین فراوانی را داشته ­اند. همچنین مصاحبه با متخصصان به‌منظور تدقیق نیازهای آموزشی و نسبت­ یابی با توانمندسازی آموزشی، اولویت ­هایی از قبیل مهارت «کشف آمادگی و بلوغ فرد برای ازدواج، کفویت­ شناسی، الگوهای تعارف (آشنایی دادن) طرفین در واسطه ­گری، مهارت برقراری ارتباط موثر و فن بیان و...» را برجسته نمود. در نهایت بر اساس جمع­ بندی این اطلاعات «الگوی توانمند­سازی واسطین در شهر مشهد در سه سطح مقدماتی، نیمه تخصصی و تخصصی» از سوی پژوهشگران ارائه شد. https://jwfs.alzahra.ac.ir/article_5943.html