💠 مؤمن باید در برائت از کفار صراحت داشته باشد «قَدْ کانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فى ابْراهیمَ وَالَّذِینَ مَعَهُ اِذْ قالُوا لِقَومِهِمْ اِنّا بُرَءاءُ مِنْكُمُ وَ مِمّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ‌اللّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدَاَ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ اَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللّهِ وَحْدَهُ اِلاَّ قَوْلَ اِبْراهیمَ لاِبیهِ لاَسْتَغْفِرَنَّ لَک...» (ممتحنه ۴) ترجمه: «به يقين براى شما در (روش) ابراهيم و كسانى كه همراه او بودند سرمشق خوبى است، آن گاه كه به (كفار) قوم خود گفتند: حتما ما از شما و از آنچه به جاى خدا مى‌پرستيد بيزاريم، ما به (آيين و خدايان) شما كفر ورزيديم، و هميشه ميان ما و شما عداوت و دشمنى پديدار است تا آن گاه كه به خداى يگانه ايمان آوريد؛ جز گفتار ابراهيم به پدرش (يا ناپدرى يا عمويش) كه من براى تو (از خدا) آمرزش خواهم خواست...» 🔹خوب است به آیه‌اى اشاره کنیم که در این زمینه، الگو و اسوه‌اى را به مسلمانان معرفى مى‌کند تا دوستى‌ها و دشمنى‌هاى خود را با پیروى از آن تنظیم کنند. شما باید از ابراهیم و همراهان وى پیروى کنید که به همشهریان خود، به صراحت و روشنى گفتند: ما از شما و آن چه را مى‌پرستید، بیزاریم. 🔸مؤمن باید در برابر کافر، این چنین صریح باشد؛ زیرا سیاست بازى با دشمنان دین معنا ندارد. از کفار اظهار برائت کنید و دشمنىِ خود را آشکار سازید. این اختلاف بر سر هدف است و اساس آن، ایمان و کفر خواهد بود. هرگز نباید اعتقاد را با چیز دیگرى معامله کرد و تنها راه رفع این اختلاف، آن است که دشمن به خدا ایمان آورد. 🔹آیه شریفه حضرت ابراهیم را براى مسلمانان الگو قرار داده است؛ اما یک مورد را استثنا کرده و مى‌فرماید: همه رفتارهاى ابراهیم را الگو قرار دهید جز این را که به سرپرست خانواده‌اش وعده داد که برایش استغفار کند که این یک رفتار محبت‌آمیز بود از سوى ابراهیم نسبت به او. شما در این کار، از ابراهیم پیروى نکنید؛ یعنى اگر در میان اعضاى خانواده‌تان کسى کافر بود، حتى وعده استغفار هم به او ندهید. البته وعده ابراهیم‌ (علیه السلام) هم در حالى بود که هنوز عناد آزر ثابت نشده بود و ابراهیم امید به هدایت او داشت 📖اخلاق در قرآن جلد سوم صفحه ۱۱۵ 📝ترجمه آیه از آیت الله مشکینی 🌙 @mesbahyazdi_ir